Rubcow i teczka smoleńska Putina

Zaledwie pięć dni po ujawnieniu 5 września, że szpieg GRU Paweł Rubcow, dzięki ekipie 13 grudnia tuż przed przekazaniem go Rosji, otrzymał dostęp do wiedzy zagrażającej bezpieczeństwu państwa, Donald Tusk zaczął mówić w stylu Jaruzelskiego: „Kiedy odbudowywano demokrację na przykład w Niemczech po II wojnie światowej, to nie zapisy gwarantowały, tylko obecność armii amerykańskiej w Niemczech. Nie chciałbym, żebyśmy my w Polsce znaleźli się kiedykolwiek w takiej sytuacji, że siła zewnętrzna jest niezbędna, aby gwarantować nasz ład konstytucyjny”. 

Te słowa Tusk wypowiedział 10 września w obecności marszałków Sejmu i Senatu w trakcie konferencji „Drogi wyjścia z kryzysu konstytucyjnego”. Przekaz jest jasny – to groźba. Jeśli ekipie 13 grudnia nie uda się spacyfikować opozycji, to wówczas potrzebna będzie zewnętrzna interwencja. Jaruzelski też straszył groźbą interwencji sowieckiej, jeśli jego puczystom nie uda się skuteczne zniszczenie demokratycznej opozycji. Dziś w tę