Pogromca żelaznej kurtyny

Drogowskazy zawarte w protokołach

W protokołach Rady Głównej Episkopatu Polski odnajdujemy zapisy poglądów polskich hierarchów, wyczulonych na każde potknięcie Watykanu i każdą manipulację propagandy krajowej. Oto dwa cytaty z początku 1974 r. Pierwszy to głos kardynała Karola Wojtyły. Podkreślenie dokonane w oryginale ręką prymasa należy traktować jako wyraz uznania, że jest to pewna synteza, która ma być drogowskazem dla wszystkich biskupów. Cytat świetnie oddaje mentalność Jana Pawła II: „Czujność i niepokój ma głębokie korzenie w świadomości narodowej. Polskość ma swoją historię jednorodną. Rząd, partia tego nie reprezentują. W tej rzeczywistości Polak nie może się odnaleźć, bo to nie mieści się w duchowej tożsamości narodu. Społeczeństwo nastawione do tej rzeczywistości krytycznie obawia się w związku z tym, że zawarcie układu między państwem, czyli partią, de facto, a Stolicą Apostolską będzie równoznaczne z położeniem pieczęci na tej rzeczywistości politycznej, o której ludzie potrafili sobie wyrobić zdanie w ciągu trzydziestu lat”. Podpisanie układu ze Stolicą Apostolską, przy akceptacji tego faktu przez Episkopat Polski byłoby w gruncie rzeczy pogwałceniem naturalnych potrzeb i dążeń społeczeństwa. Kardynałowi z Krakowa wtórował podczas kolejnego posiedzenia biskupów w marca 1974 r. prymas Stefan Wyszyński: „Skąd bierze się w Watykanie to przekonanie, że jest to ustrój stały? Na czym ta stałość się opiera, pytam? Czy na mocy doktryny? Czy na pozycji w społeczeństwie? Czy na sile militarnej?” I od razu odpowiadał: „Nie ma rozwoju doktryny, pozycja ustroju w społeczeństwie raczej maleje, stałość gwarantowana przez postawę militarną jest krucha. Ustrój oparty na armatach jest najmniej stały. A zatem po co Stolica Apostolska chce utrwalić coś, co jest pyłem, który prędzej czy później się rozwali poprzez swoją naturę wewnętrzną, swoją słabość wewnętrzną”. Prorocze słowa!

Habemus papam!

...
[pozostało do przeczytania 88% tekstu]
Dostęp do artykułów: