Wojna o pokój. Hołownia zakładnikiem Tuska

Szymon Hołownia przypomina wspólnika, który apeluje do herszta własnej bandy o spokój i porządek. Ale żyje z politycznego łupiestwa swojego watażki. I nie miałby życia poza jego szajką. A naiwni wciąż wierzą, że marszałek Sejmfliksa wciąż jest ostoją umiarkowania. On sam stara się ich do tego usilnie przekonać. Ale w praktyce jest zakładnikiem logiki Koalicji Obywatelskiej: „Wszyscy walczą o pokój, aż się leje krew”.

W czwartkowy wieczór (23 maja) w TVP Info Donald Tusk został zapytany, czy się radykalizuje. Odpowiedział, że „w jakimś sensie tak”. Bezstronny obserwator z miejsca odpowiedziałby, że to stanowczo zbyt delikatnie powiedziane. W ciągu kilku miesięcy swoich rządów, w imię politycznej wendetty, lider koalicji 13 grudnia przekroczył wszelkie możliwe granice i wyrwał już niemal wszystkie polityczne bezpieczniki. W niektórych przypadkach, jak chorobliwe pragnienie postawienia szefa NBP Adama Glapińskiego przed Trybunałem Stanu, Jarosław Kaczyński nie bez racji mówi o