Wyżeł hrabiego i PPR

Znajomy dyplomata, który przeniósł się z MSZ do Bardzo Ważnej Instytucji Międzynarodowej i nowa władza nawet jakby chciała, to nie może go zwolnić, mówi pół żartem, pół serio, że kolejka kandydatów na nowych ambasadorów sięga od gmachu MSZ do placu Unii Lubelskiej. „Tyz piknie” – jak mówił zbójnik Walenty Kwiczoł w filmie „Janosik”. Kolejka kandydatów na prezesów spółek skarbu państwa nie jest mniejsza. A mnie się od razu przypomina kpiarz hrabia Aleksander Fredro, który mawiał: „Gdzie zwietrzy jakie prezesostwo – staje jak wyżeł do bekasa”. Największy komediopisarz w historii polskiej literatury zmarł we Lwowie w 1876 roku. 23 lata później, w tymże Lwowie, urodził się jeden z najsłynniejszych polskich aforystów, baron de Tusch-Letz, czyli po prostu Stanisław Jerzy Lec. Tenże napisał kiedyś rzecz, która pasuje idealnie do obecnych czasów: „Dno jest dnem, nawet jeaśli jest obrócone do góry”. Skoro jesteśmy przy pisarzach, to właśnie dopiero co w Budapeszcie na konferencji polsko-