ZADYMA I HIPOKRYZJA

Przed wyjściem z gmachu europarlamentu w Brukseli na plac Luksemburski ustawił się kordon policji wraz z armatkami wodnymi. A te były często w użyciu. Rolnicy z Belgii sparaliżowali centrum swojej stolicy i zablokowali budynki wspomnianego PE i Komisji Europejskiej. Setki i setki traktorów i ciągników, klaksony, huk petard, wycie syren policyjnych i karetek pogotowia. To nie był plan sensacyjnego filmu. To rzeczywistość ostatniego dnia stycznia, gdy właśnie kończył się pierwszy miesiąc belgijskiej prezydencji w UE. To istniejące raptem od 194 lat państwo – którego politycy, jak Guy Verhofstadt i Didier Reynders, są w ścisłej unijnej czołówce arogantów – lubi pouczać innych, ale jak widać nie jest w stanie poradzić sobie z własnymi problemami. Mający ambicje zostania po raz kolejny premierem Belgii Verhofstadt przykręca w PE śrubę eurointegracji oraz pakietu klimatycznego, ale jego rodacy wychodzą na ulice, palą opony, niszczą pomniki (sic!) i powodują, że w czarnych chmurach dymu,