Wielkie wyzwanie

Wygląda na to, że ta część Polaków, którzy zagłosowali na Postkomunę, uznała, iż ma prosty wybór. Polega on na selekcji – takie prawdopodobnie mogą mieć rozpoznanie sytuacji – Moskwa czy Berlin. A jeśli tak, to oni wybierają Berlin.

Przy okazji odrzucają myślenie o silnej i podmiotowej Polsce – zapewne sądzą, że to nierealne mrzonki, bo przecież Polska jest gorsza, słabsza, zawsze taka była i taka będzie. Nie zgadzają się z przekonaniem, że trzeba się w Unii Europejskiej „stawiać”. Przeciwnie – chcą ułożenia się z Berlinem i Brukselą, drażnią ich i niepokoją wszystkie wypowiedzi krytykujące porządki w Unii, bo przecież Unia jest gwarantem „europejskiego” życia i nie byłoby dobrze, gdyby tam w Paryżu i Berlinie się na nas mocno gniewali. Wyborcy w ostatnich wyborach powiedzieli nam mniej więcej tak: chcemy spokoju, niepokoi nas wojna Rosji z Ukrainą, nie czas na kozakowanie, chowamy się pod skrzydła Brukseli. Marzenia o podmiotowej, silnej Polsce w Unii