Przeciw ultraliberałom. PiS stawia na spójność i równość

Jarosław Kaczyński pod koniec kwietnia w Janowie Lubelskim wygłosił właściwie manifest ustrojowy. Mocny i prowokacyjny, krytyczny wobec ultraliberalnych fundamentów, na których postawiono – niestety mocno niespójny – gmach III Rzeczypospolitej.

Zdaję sobie sprawę, że krytyka liberalizmu także na polskiej prawicy odbierana jest często z niezrozumieniem. Dla roczników pamiętających nieźle jeszcze ostatnią dekadę PRL, kojarzy się ona często z podejrzanym kultem socjalizmu. I postkomunistycznym zakłamaniem, które miało także swój kontekst społeczno-gospodarczy. Postkomuniści w typie Leszka „Rynek Ma Zawsze Rację” Millera, w sprawach tego rodzaju często byli i są kryptokorwinistami. Albo „zaradnymi kamienicznikami”. I to nie tylko czerwoni baronowie starej daty. 

Rzadko kto też ufa w Polsce zachodnim socjaldemokratycznym tradycjom – pewnie dlatego, że – właściwie poza krajami skandynawskimi – lewica po 1968 roku stała