Szemrane zwycięstwo

Parę razy pisałem już, że świętowanie 4 czerwca jest pomysłem absolutnie chybionym. Ale ponieważ wciąż ten pomysł wraca, i ja wracam do tego tematu. Otóż świętem narodowym powinna zostać ogłoszona rocznica strajku sierpniowego. Wszystko, czego dowiadujemy się z czasem o esbeckiej grze prowadzonej wokół niego i agenturach, które zdołali komuniści wewnątrz rodzącego się ruchu uruchomić, nie zmienia faktu, że było to wielkie polskie zwycięstwo i początek końca komunizmu. Natomiast czym były „kontraktowe” wybory? Efektem szemranego dilu, do dziś właśnie nie wiadomo, przez kogo ostatecznie zawartego i jak dokładnie brzmiącego. Że była jakaś umowa, to wszyscy wiedzą, choćby stąd, że uczestnicy magdalenkowych narad wielokrotnie deklarowali, że trzeba jej dotrzymać. Ale gdzie jest jej treść? Rocznica tych ułomnych wyborów − „świętem wolności i demokracji”? Toż to bezczelność i kpina ze zdrowego rozsądku. 4 czerwca magdalenkowe elity, wręcz przeciwnie, pokazały Polakom, że mogą im skoczyć