Anegdoty antyrosyjskie

Car Mikołaj I wizytował jedną z polskich szkół. Przedstawiono mu najlepszego ucznia. Rosyjski car na to: „Nie potrzebuję uczonych, cenię jedynie posłusznych”. W tej krótkiej anegdocie z XIX wieku jest więcej prawdy o Rosji niż w sążnistych referatach czy opasłych tomach. Przy czym dotyczy to zarówno białej Rosji, czyli państwa carów, jak i Rosji czerwonej, czyli Sowietów, czy postkomunistycznej Rosji Putina. 

Gdy Związek Sowiecki świętował pierwszy lot człowieka w kosmos – Jurija Gagarina – wówczas warszawski satyryk Antoni Marianowicz komentował w kabarecie Lidii Wysockiej: „Do tej pory w Związku Radzieckim praktykowano inny sposób wystrzeliwania bohaterów”...

Jeden z najbardziej później znanych przywódców komunistycznych w pierwszej fazie istnienia ZSRS, Mikołaj Bucharin, bliski współpracownik Lwa Trockiego, przez robotę rewolucyjną wpadł w depresję. Było to w czasie, gdy obaj z Trockim mieszkali w Wiedniu i nikomu się nie śniło, że komunizm wygra