Miejsce wytarte z mapy. Śpiewające kamienie, które patrzą w niebo

Według większości archeologicznych wyliczeń Zorats Karer, nazywany „ormiańskim Stonehenge”, jest od swojego angielskiego odpowiednika znacznie starszy. Niektórzy badacze mówią nawet o różnicy 4500 lat, więc to zabytek spod Amesbury powinien być nazywany angielskim Zorats Karer, a nie odwrotnie.

– Według mapy jesteśmy chyba na miejscu… – Chwileczkę! Tutaj przecież nic nie ma – prowadzący samochód Wojtek wydaje się być mocno zdezorientowany. Zresztą, podobnie jak ja. Trudno się nam dziwić. Kilkadziesiąt ostatnich minut spędziliśmy w samochodzie jadącym przez opustoszałe, równinne pola. Poza majaczącymi na horyzoncie potężnymi górami wokoło nas cały czas tylko puste trawiaste łąki i grunty orne. Ostatnim śladem obecności człowieka był widok kilku mężczyzn ładujących popakowane łany zbóż na pakę ciężarówki. Ale to było dobre pół godziny temu. Od tamtej pory nie minęliśmy już nikogo. A asfaltowa droga zamieniła się w szutrową. 

Aż wreszcie dojechaliśmy