Tusk wobec Rosji, czyli „zresetowana” polska pamięć

Groźba zbrojnej rosyjskiej agresji nieopodal polskich granic wprawiła w konfuzję miłośników liberalnej wizji „wiecznego pokoju” i „końca historii” w Europie. Donald Tusk i Platforma Obywatelska próbują odnaleźć się w rzeczywistości, w której nie wystarczy poddawać się jedynie niemieckiej polityce w regionie. I kiepsko im to wychodzi.

Październik 2011 roku, tuż przed wyborami do Sejmu i Senatu, które wygrała Platforma Obywatelska. Donald Tusk opowiada dziennikarzom o swojej wizji relacji polsko-rosyjskich: „Ja podjąłem, moim zdaniem, wielkie wyzwanie, żeby przełamać ten historyczny fatalizm, żeby Polska z Rosją budowały relacje przyjazne, umożliwiające współpracę”. I dodaje: „Katastrofa smoleńska na pewno była dramatem, sposób wyjaśniania jej przyczyn na pewno nie ułatwił nam pełnego resetu”. Ale to ostatnie gładkie zdanie, wypowiedziane tak, by nie zaszkodzić sobie przed wyborami, zawierało jednak kluczowy element Tuskowego myślenia o Rosji. Staro-nowy