80 lat Armii Krajowej

Tyle to już lat minęło. Jeszcze są wśród nas ostatni z ostatnich – członkowie AK czy Szarych Szeregów. Winniśmy im wszystkim, tym, którzy kiedyś polegli czy potem wraz z płynącym czasem odeszli, i tym, którzy jeszcze żyją – wielki szacunek i cześć.

Bo zdali oni egzamin z polskości w godzinie próby. Łatwo jest zgrywać chojraka, cwaniakować, prężyć muskuły – w czasach pokoju. Tym łatwiej, niestety, ferować zbyt szybkie wyroki, oceniać zbyt łatwo – z ciepłego fotela historyka czy publicysty. Wspominam o tym, gdyż Armia Krajowa nie tylko w kwestii Powstania Warszawskiego bywa ostatnio poddawana procesowi „odbrązawiającej krytyki”. Ale bohaterowie sprzed tylu lat, żołnierze AK, przypominają nam nieustannie, że twarda i niezłomna postawa tym bywa cenniejsza, im bardziej walka prowadzona jest w warunkach trudnych. Tym też większy szacunek budzi organizacja państwa podziemnego, a także całej struktury podziemnej armii, gdy przypomnimy sobie, z czym wiązała się