Rzecz o cwaniakach. Albo stara śpiewka o Kaczyńskim

Nie ma żadnego powodu, żeby środowisko przedsiębiorców traktować jak święte krowy. Nie ma żadnej dobrej racji, dla której pod jego adresem nie można by sobie pozwolić na krytykę. Minęło 30 lat polskich przemian, wystarczająco dużo czasu, by zdobyć się na bilans dotyczący także mocno niejednorodnego polskiego biznesu.

Kilkanaście dni temu prezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Kaczyński na antenie RMF FM, podsumowując pewne wątki w dyskusji o Polskim Ładzie, stwierdził, że „ci, którzy żyją – proszę wybaczyć potoczny język – z cwaniactwa, ci rzeczywiście mogą na tym stracić, cała reszta – to jest ogromna większość – na tym zyska”. Rzecz dotyczyła zmian w podatkach, na których zyskają osoby zarabiające najmniej. Nie od dziś bowiem wiadomo, że polski system podatkowy – w znacznej mierze za sprawą działań rządu Leszka „Rynek Ma Zawsze Rację” Millera – uprzywilejowuje najzamożniejszych i zamożnych kosztem zarabiających zdecydowanie mniej. W praktyce – co jest