Stary smak mroku

„Nowy smak wiśni” to serial grozy, który przekracza granice wyznaczone przez MeToo. Ma zbyt dużo z Davida Lyncha, by zmieścić opowieść o złu w ideologicznych konwenansach.

Gorąca noc na autostradzie pod Los Angeles. Młoda Latynoska w samochodzie słucha „Another Day in Paradise” Phila Collinsa: „Dobrze pomyśl: Och, dobrze pomyśl, bo to kolejny dzień dla ciebie i dla mnie w raju”.

Młoda kobieta jest debiutującą, offową reżyserką. Szuka sukcesu w Mieście Aniołów. Trafia na wybitnego twórcę, którego sława nieco już przygasła. I na dziwaczną kobietę, parającą się czarami, która obiecuje jej pomoc. A jeśli trzeba – zemstę na wrogach. 

Gra między tym trojgiem jest mroczna i gorzka. Show biznes miesza się z okultyzmem – co nie jest jedynie filmową kreacją, bo magia, satanizm, czarnoksięstwo, wiccanizm to są rzeczy, od których nigdy nie stronił Hollywood. I przynajmniej na początku sporo w tym filmie z atmosfery kina Davida Lyncha, z jego