Komuniści, czyli okupanci Polski

30 kwietnia 1950 roku w więzieniu w Rawiczu komuniści zamordowali Kazimierza Pużaka. Współwięźniowie zapamiętali, że został zepchnięty z metalowych schodów przez strażnika, a potem przez wiele dni nie udzielano mu pomocy lekarskiej. Po śmierci Pużaka jego najbliżsi zaczęli mieć kłopoty. Okazało się, że nawet zza grobu ten socjalista-niepodległościowiec – w czasach carskich więzień Szlisselburga, poseł na Sejm II RP, skazany przez Sowietów na 1,5 roku w procesie szesnastu przywódców Polskiego Państwa Podziemnego – był groźny dla komunistów. Po pogrzebie na warszawskich Powązkach, który nadzorowali ubecy, rodzina była przesłuchiwana w centrali MBP przy ul. Koszykowej, przeszukiwano jej dom na Grochowie. Bezpieka za wszelką cenę chciała znaleźć archiwum Pużaka, a konkretnie rękopis jego wspomnień z lat 1939–1945, ale ten był schowany... w toalecie, za zbiornikiem z wodą. Pierwszy raz wspomnienia Kazimierza Pużaka zostały wydane w nr. 41 „Zeszytów Historycznych” w 1977 roku, a w kraju