Wiwat, Bierut! Wiwat, Stalin! Wiwat, Michnik!

5 lutego 1947 roku zdominowany przez komunistów Sejm po sfałszowanych wyborach wybrał na prezydenta RP (jeszcze nie PRL) komunistę Bolesława Bieruta. Faktycznie towarzysz Tomasz został wybrany przez towarzysza Stalina. W przedwojennej, wolnej Polsce Bierut był funkcjonariuszem Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików), Komunistycznej Partii Polski, po 17 września 1939 roku dobrowolnie przyjął obywatelstwo okupacyjnego państwa sowieckiego. Po wojnie należał do PPR, a następnie PZPR. „Lata przywództwa Bieruta to przede wszystkim lata niebywałego postępu cywilizacyjnego, gospodarczego i społecznego” – tak Federacja Młodych Socjaldemokratów, młodzieżówka Nowej Lewicy, uczciła 75. rocznicę „wyboru” Bolesława Bieruta. Zdaniem młodych komsomolców towarzysz Tomasz to jedyna osoba, „której przywództwo mogło podołać odbudowie Polski po zniszczeniach doznanych w wyniku II wojny światowej”. Wymienione przez nich sukcesy tego „jedynego” to: koniec feudalizmu i pańszczyzny, likwidacja