„Polscy Indianie” 1942–1948

Głodne, zziębnięte, często chore dzieci, które trafiały do Iranu wraz z armią wyprowadzoną z ZSRS przez gen. Władysława Andersa, poruszały serca wszystkich, którzy je widzieli. Wspominał o tych dzieciach m.in. Józef Czapski w książce „Na nieludzkiej ziemi”. To do niej nawiązuje tytułem dwutomowy album Instytutu Pamięci Narodowej „Z »nieludzkiej ziemi« do krainy maharadżów. Polscy uchodźcy z ZSRS w Indiach 1942–1948”, którego autorami są Anna Płońska i Wojciech Kujawa. Z owej ziemi „nieludzkiej” polskie dzieci trafiały do miejsc, w których traktowano je „po ludzku” w najlepszym tego słowa znaczeniu. Na kilka lat bezpieczną przystań znalazły w gościnnej „krainie maharadżów” – w Indiach. 

Polscy Indianie” – mówią o sobie do dzisiaj ci, którzy gehennę sowieckich zsyłek przeżyli dzięki pomocy ludzi o otwartych sercach: polskich dyplomatów i wojskowych, z gen. Władysławem Andersem na czele, brytyjskich urzędników i wreszcie hinduskim gospodarzy, którzy użyczyli sierotom z