Wielkość, która się chwieje

Przed nami kolejna odsłona fenomenu kulturowego, jakim są „Dzieje Polski” prof. Andrzeja Nowaka. Monumentalna praca, prawdziwe opus magnum, ma tę cechę niezwykłą, że płynie i uwydatnia się w ramach naszej współczesności przez wydawnicze wydarzenia: ukazanie się każdego kolejnego tomu to w jakiejś mierze święto dla ludzi kochających Polskę i polską historię. Jesteśmy szczęściarzami, że mamy w naszej epoce wielkiego historyka piszącego wielotomową historię Polski, a my możemy współuczestniczyć w tym wieloletnim procesie i podążać przez nasze dzieje razem z prof. Nowakiem. Ukazał się właśnie siódmy tom „Dziejów Polski”, obejmujący lata 1673–1763.

Upadanie i powstawanie” – nadał tytuł tej części „Dziejów” prof. Andrzej Nowak, sugerując, iż pochylać się będziemy w tym tomie nad dwoma przeciwstawnymi procesami, które naznaczyły ów wiek (bez mała wiek, bo od 1673 do 1763 roku to 90 lat wielkich sukcesów i alarmujących porażek Rzeczypospolitej), z zasiadającymi na tronie polskim