Krajowy odpowiednik Dzierżyńskiego

11 listopada 1957 roku Sąd Wojewódzki w Warszawie skazał faktycznego szefa komunistycznej bezpieki (choć w randze wiceministra) Romana Romkowskiego na 15 lat więzienia za nadzorowanie i stosowanie niedozwolonych metod śledczych. Na wolność wyszedł razem z innymi skazanymi wówczas czerwonymi bestiami – Anatolem Fejginem i Jackiem Różańskim (Józefem Goldbergiem) w 1964 roku. Roman Romkowski urodził się w 1907 roku jako Menasze (Natan) Grinszpan-Kikiel. Już w młodości został komunistą, przeszkolony w Kominternie („szkoła Lenina”). Równolegle pracował w Krakowie, w fabryce skrzyń, potem terminował w zakładzie krawieckim. W 1930 roku był delegatem na V Zjazd Komunistycznej Partii Polski do Moskwy. Przez kilka lat więziony w II RP za działalność wywrotową i antypaństwową. We wrześniu 1939 roku bronił Warszawy w batalionach robotniczych, po czym przedostał się do zajętego przez ZSRS Brześcia. W latach 1941–1944 dowódca, komisarz polityczny i szef wywiadu oddziału partyzantki sowieckiej,