Siostra Pogarda 

Nie będzie nas Siostra Pogarda opuszczać jeszcze długo. Będziemy czuć jej obecność wokół nas ciągle, jakby się snuła gdzieś w okolicy, niewidoczna, ale tchnąca oddechem żalu na ów stan szlamu, w jakim już od lat dwóch przychodzi nam się taplać. Potrwa to jeszcze trochę, niestety, dopóki Tusk, Żurek i reszta zbieraniny dzierżącej władzę będą robić to, na co mają ochotę. Na naszych oczach uczyniono z praworządności ścierkę do podłogi, nazywając proces zeszmacania – przywracaniem tejże praworządności. Zarżnięto media publiczne i w wymiarze medialnym, i w wymiarze handlowym – TVP szoruje teraz po dnie moralnym i tym dotyczącym oglądalności, przy czym nie wiadomo, który zgrzyt jest bardziej drażniący ucho normalnego obywatela. Doprowadzono do takiego stanu naszą dyplomację, że człowiek szuka na to mało dyplomatycznych określeń, zaś sposób działania instytucji publicznych i parlamentu – do poziomu, który jedynie słowa nieparlamentarne mogą opisać. Wreszcie na wszelkie sposoby usiłuje się