Dogadywać się z Putinem

26 sierpnia 1943 roku pierwszy polski oddział partyzancki Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej ppor. Antoniego Burzyńskiego „Kmicica” został podstępnie rozbity nad jeziorem Narocz przez sowieckich dywersantów. Podstępnie, bo wcześniej sowieci udawali współpracę w walce ze wspólnym wrogiem – Niemcami. Sowieci zamordowali „Kmicica” i około 80 polskich niepodległościowców. Taki był efekt gwarancji bezpieczeństwa ze strony Stalina. Antoni Burzyński, urodzony w 1911 roku w Wilnie, przedwojenny oficer Wojska Polskiego, od 1943 roku stacjonował w rejonie jeziora Narocz ze swoim oddziałem – w sile około 200–300 ludzi. W akcjach przeciwko Niemcom współpracował z sowieckimi dywersantami z grupy Fiodora Markowa. Rozkaz wymordowania polskich żołnierzy przyszedł z sowieckiego sztabu partyzanckiego – Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi. Sowieci nie życzyli sobie polskiego wojska na polskich Kresach. Do likwidacji oddziału „Kmicica” wyznaczono oddział Markowa. 26