Małoletni świadkowie Katynia

W historii zbrodni katyńskiej wciąż są odkrywane nowe, niewyjaśnione rozdziały. Jednym z nich jest los małoletnich chłopców uwięzionych w obozach specjalnych NKWD w Starobielsku, Kozielsku i Ostaszkowie w latach 1939–1940. Byli to synowie oficerów, policjantów, uczniowie, czasem harcerze, którzy trafili do niewoli razem z ojcami. 

Chcieli dostarczyć im czyste ubrania, żywność, pomóc w przemieszczeniach, udrażnianiu dróg dla wojska, niektórzy zostali zatrzymani przy próbie powrotu do domu. Wszyscy zderzyli się z brutalną rzeczywistością sowieckich represji.

Patriotyzm wyniesiony z domu i szkoły

Pokolenie tych chłopców wychowywało się w wolnej Polsce, gdzie ojczyzna była wartością nadrzędną. Marzyli o mundurze, o służbie publicznej, o karierze oficera lub policjanta. W wielu rodzinach chłopiec był „inwestycją” – miał reprezentować cały ród. Wybuch wojny był dla nich próbą charakteru. Kiedy ojcowie wyruszali na front, synowie nie chcieli zostawać w tyle. Dla