Chrobry z czekolady. I inne łakocie

Kiedy Tusk dowiedział się o jublu, jaki zorganizował PiS z okazji rocznicy koronacji Chrobrego, tradycyjnie się wściekł. Na tle katastrofalnych sondaży Platformy i jej protegowanego Rafała nie mógł pozwolić sobie na dalszą stratę punktów. I wymyślił własne obchody na cześć Chrobrego. Co prawda nienawidzi wszystkiego, co reprezentował Bolesław Chrobry – polskiej dumy – bo przecież polskość to nienormalność, suwerennej polityki zagranicznej i konsekwencji w działaniu, która przecież nie jest główną zaletą naszego leniucha. W innej sytuacji należałoby raczej podkreślać błędy pierwszego króla: pobił wszak Niemców i wbił słupy graniczne w Łabę (zamiast wpuścić z ich strony migrantów), zajął Czechy i oślepił ich króla Bolesława – uwaga – Rudego. Aż strach szukać dalszych analogii! Mimo to Donaldinio postanowił być większym Chrobrym od Chrobrego i ogłosił się wyznawcą piastowskiej polityki siły. Pytanie, wobec kogo? Niemców, Rosjan, Amerykanów? Ale nie bądźmy drobiazgowi, podziwiajmy