Polska była jego ojczyzną

Kończył się styczeń 1940 roku. Dworzec Warszawa Główna był pełen skromnie ubranych podróżnych z paczkami i tobołkami. Przed kasą stała długa kolejka po bilety. Wśród podróżnych kręcił się niemiecki patrol. Żydzi z żółtymi łatami i opaskami na rękach przemykali wzdłuż ścian, by chociaż w ten sposób ukryć się jakoś przed wzrokiem tych z patrolu. 

Wśród tego tłumu kręcili się Szmul Zygielbojm i Stanisław, który był jego „obstawą”. Razem czekali na pociąg do Krakowa, z którego to miasta Zygielbojm miał wyruszyć dalej. Gdy w końcu pociąg wtoczył się na peron i ludzie ruszyli do wagonów, Stanisław zerwał opaskę z gwiazdą Dawida z rękawa swego towarzysza, który zaopatrzony w odpowiednie dokumenty miał wyruszyć na Zachód… 

Zmuszony do ucieczki

Szmul Zygielbojm – wszyscy o nim słyszeli, a przede wszystkim o jego śmierci, ale niewielu wie o nim więcej ponad to, że popełnił samobójstwo po upadku powstania w warszawskim getcie. Sytuacja nieco zmieniła się, gdy jego