Świat na opak

Zakłamanie życia politycznego za sprawą polityki POstkomuny i jej propagandzistów osiągnęło już wymiar podobny do tego za czasów PRL. Tak jak wtedy oceny i słowa wypowiadane publicznie przez rządzących są przez znaczną część Polaków kwitowane wzruszeniem ramion. 

Słowa takie jak „praworządność”, „wolne media” czy „obóz demokratyczny” nie odnoszą się do swoich znaczeń, przeciwnie – oderwane od swego rzeczywistego desygnatu, opisują kompletną fikcję. Nic nowego, o kłamstwie jako świadomie wybranej metodzie politycznej przez partię Donalda Tuska piszę od lat, o kreowaniu fałszywych autorytetów i fasadowości systemu III RP powstało już w ciągu ostatniego czasu wiele tekstów i analiz. Niemniej skala kłamstwa – kompletnej zamiany znaczeń – wydaje się dziś większa niż w ostatnich latach. Gdy Donald Tusk programuje swoich wyborców w nienawiści do Prawa i Sprawiedliwości, przypisując nam sprzyjanie Władimirowi Putinowi, chciałoby się puknąć w czoło – oto autor resetu z Rosją,