Powtórne wieszanie Kastusia

„Bo ja tobie spod szubienicy mówię, Narodzie, że wtedy tylko pożyjesz szczęśliwie, gdy nad Tobą Moskala już nie będzie” – brzmiały ostatnie słowa „Listu spod szubienicy”, testamentu skierowanego do narodu białoruskiego przez Konstantego Kalinowskiego, jednego z przywódców powstania styczniowego na Litwie. Kastuś stał się bohaterem Polski i Białorusi – w chwili wybuchu powstania odłożył na bok animozje i stanął do walki, nie zważając na to, co nas dzieli. Łączyła nas walka z Rosją o wolność. Zginął powieszony na placu Łukiskim w Wilnie – na rozkaz Murawjowa zwanego Wieszatielem.

Kastusia Kalinowskiego odnaleziono w roku 2019 wraz z dwudziestoma innymi powstańcami pochowanymi w bezimiennych mogiłach. Pochowano go ponownie z Zygmuntem Sierakowskim, w kaplicy powstańców styczniowych na wileńskiej Rossie. Wieści o tym, jak ważną rolę symboliczną pełni on także dziś dla Białorusinów i Ukraińców (oddział białoruski jego imienia walczy przeciwko Rosjanom w obecnej wojnie), musiały