Czerwona jaskółka

Nagrody i zachwyty sypią się na film „1670”. Pewne zasłużenie. Nie wiem, nie widziałem, ale na podstawie recenzji zasługuje w zupełności na Polskiego Orła. Przynajmniej od czasu, kiedy trofeum to zostało zamienione na papugę i pawia. Z przewagą tego drugiego. Co tu ukrywać, wbrew tezom szerzonym przez pradziadka dostojnego ministra Bartłomieja historia polska była parszywieńka, a Polacy jeszcze bardziej. Ciemiężyli chłopów, traktując ich gorzej niż cywilizowany świat swoich niewolników, szerzyli nietolerancję – dla zachowania pozorów przyjmując pod swój dach rozmaitych Braci Czeskich i zapewniając od wieków schronienie Starszym Braciom w wierze. Wojowali między sobą o miedzę, opierali się wszelkim próbom ucywilizowania przez pokój miłującą Rosję, Szwecję czy Turcję. Owszem, nawet tu zdarzały się pozytywne jednostki, jak niezłomny obrońca ludu polskiego za obce pieniądze Kostka Napierski czy prekursor reformy rolnej w Galicji Jakub Szela. Niestety od lat 50. nikt nie tworzył o nich