Kim pan jest, panie Sierow?

70 lat temu, 13 marca 1954 roku, dekretem Rady Najwyższej ZSRS powołano do życia Komitet Bezpieczeństwa Narodowego, czyli KGB, na którego czele stanął Iwan Sierow, jedna z najbardziej złowrogich postaci sowieckiego aparatu bezpieczeństwa. „Stalinowski kat Polski” – jak nazwał go jego biograf, rosyjski historyk Nikita Pietrow.

Przeprowadzona przez partyjną wierchuszką reforma powołująca KGB była wynikiem ogólnych zmian, jakie zaczęły się w Związku Sowieckim po śmierci Józefa Stalina w marcu 1953 roku. Z partyjnej walki buldogów zwycięsko wyszedł Nikita Chruszczow, który objął stery komunistycznego państwa i partii. Przegrał, tracąc stanowisko i życie, wieloletni wszechwładny szef bezpieki – Ławrientij Beria. Powołanie KGB nie było żadną rewolucyjną zmianą w strukturach państwa i władzy sowieckiej. Ot, jedni towarzysze zastępowali innych, którzy niekiedy zwyczajowo tracili życie lub stanowiska. Mogły się zmieniać metody czy skala podejmowanych działań i represji, ale cel był