O tempora! O mores!

Całe pokolenia prawników uczyły się z podręczników prawa karnego o tym, że prezydent może skorzystać z prawa łaski na każdym etapie postępowania sądowego. Ot, choćby w podręczniku prof. Stanisława Waldosia przeczytamy: „Prezydent może skorzystać z prawa łaski w każdej sprawie o przestępstwo i wykroczenie, również jeszcze przed prawomocnym skazaniem, mimo że praktyka nie zna, jak na razie, wyjątków od ułaskawienia dopiero po uprawomocnieniu się wyroku skazującego; mówiąc inaczej, dopuszczalne jest ułaskawienie w postaci abolicji indywidualnej (*699), skoro art. 139 Konstytucji nie czyni tu żadnych restrykcji”. Jednym słowem – podstawą korzystania z prawa łaski jest kompetencja przyznana prezydentowi bez ograniczeń. Czym innym zaś są sądowe procedury ułaskawienia (te dotyczą kwestii spraw związanych z prawomocnym wyrokiem). Tego uczono od dekad wszystkich prawników na studiach. Jeśli by się trzymać tej prostej jak, za przeproszeniem, budowa cepa wykładni, praktyki, tradycji