Poirot na tropie duchów

O ile „Morderstwo w Orient Expressie” (2017 rok) i „Śmierć na Nilu” (2022 rok) zgranego duetu Kenneth Branagh i Michael Green są wiernymi adaptacjami pierwowzorów, o tyle „Duchy w Wenecji”, inspirowane „Wigilią Wszystkich Świętych”, odchodzą od oryginału. Odpowiedzialny za scenariusz Green miał obawy, czy miłośnicy twórczości Agaty Christie nie utną mu za to głowy. Można jednak w tym zabiegu dopatrywać się plusów. Dla czytelników książki film będzie zaskoczeniem, a dla kinomanów zachętą, by sięgnąć także po powieść.

Green przenosi akcję z małego, sennego miasteczka w Anglii do kolorowej, tajemniczej Wenecji. Miasto to kojarzy się nam z teatrem i film zdecydowanie coś z tego teatralnego ducha złapał. Jest w tym magia, mistyka, niesamowity klimat. Gondolierzy przywołują na myśl Charona – mitologicznego przewoźnika dusz, a sztorm i fale wdzierające się do zamczyska dodają grozy. Scenografię dopełniają zachwycające kostiumy. Twórcom filmu dodatkowo udało się