Prawo symetrii

„Symetria jest estetyką głupców” – powiedział któryś z geniuszy. W sztuce to bolesna prawda, ale w polityce, która przeważnie dąży do balansu, niekoniecznie. 

Nie wiem, kto wprowadził ten termin do naszej publicystyki – jedno jest pewne: symetryści istnieją i, co zabawne, nie cieszą się uznaniem żadnej ze zwaśnionych stron wojny polsko-polskiej. Faktycznie, zasada wyważania racji i szukania prawdy pośrodku kiepsko pasuje do logiki okopów. Stąd cięgi, jakie obrywali wyznawcy tej koncepcji, głównie od swoich, a na koniec wykluczenie ich spośród uczestników tak wiekopomnego przedsięwzięcia jak Campus Polska. Zaskoczyło mnie to na tyle – w końcu opozycja idzie do władzy pod hasłami tolerancji, wielonurtowości, swobody debaty i praw obywatelskich – że postanowiłem się przyjrzeć ich debacie. Uczestnicy Meller, Sroczyński, Wróbel i jakaś smutna pannica z naukowym backgroundem, nie są postaciami z mojej bajki, lecz dziećmi i pupilami salonu. Co się więc stało, że