Testament Piłsudskiego

Powszechna wiedza na temat polskiej polityki zagranicznej w międzywojniu jest stosunkowo słaba. Po traktacie wersalskim, mimo rozbicia bolszewików, znajdowaliśmy się – zdaniem większości historyków – na straconej pozycji. 

Uratować nas mogło silne wsparcie Zachodu, wielkie inwestycje w Polskę, a nade wszystko rozbicie trzymających nas w kleszczach mocarstw. Zapoczątkowany w Rapallo flirt między Rusem a Prusem jak najgorzej rokował na przyszłość. Referat przygotowany przez tzw. Laboratorium (komórkę powołaną przez Piłsudskiego) w listopadzie 1934 roku prognozował, że Rosja może stać się niebezpieczna dla Polski dopiero za 10–15 lat, podobnie jak Niemcy, choć zapewne po tym terminie wojna z nimi będzie nieunikniona. „Piłsudski – między Stalinem a Hitlerem” jest potężną pracą źródłową, ukazującą meandry polskiej polityki zagranicznej w czasach, kiedy wpływ na nią miał Marszałek. Była to ryzykowna polityka balansu, wsparta wprawdzie paktami o nieagresji, ale