Czwarta droga czy bezdroże?

Sondażowa euforia prowokuje w kręgach zbliżonych do Konfederacji coraz częstsze pytania o możliwą przyszłość. Liczne znaki na niebie i ziemi wskazują, że Zjednoczonej Prawicy nie uda się zdobyć większości w Sejmie. 

Na cud, że Trzecia Droga i Lewica utkną pod wyborczym progiem, trudno dziś liczyć. Jasne jest więc, że trzódka Korwin-Mikkego będzie jesienią języczkiem, a może nawet jęzorem u politycznej wagi. Jedna z koncepcji, wyartykułowana ostatnio przez pana Wiplera, zakłada powyborczy sojusz z Platformą Obywatelską, wspólne obalenie PiS-u, rząd tymczasowy, a następnie przedterminowe wybory, które mają przynieść konfederatom 30 proc. poparcia. Parafrazując Talleyranda „to gorzej niż zbrodnia, to naiwność!”. Wierzyć, że z Tuskiem, który już zdradza autorytarne ciągoty, da się porozumieć, mógłby co najwyżej jakiś Hołownia. Drugim absurdem takiego rozumowania jest przekonanie, że zdrada w trzech najważniejszych dla Konfederacji kwestiach, czyli przywiązaniu