Szlakiem honorowym 

Nie ma rzeczy cenniejszej w życiu narodów i państw niż honor – znamy dobrze tę myśl i pamiętamy. Dla mnie, w dużej mierze z racji wychowania w domu pełnym blasku bijącego od napoleońskich orłów, księciem polskiego honoru był i jest Józef Poniatowski. 

Książę Józef uczył, że słowo dane przez człowieka honoru ma wagę świętą, niezbywalną. A słowa danego przyjacielowi należy dotrzymać nawet wtedy, gdy nam samym grozi porażka i zatracenie. Tego uczył mnie ojciec, podsuwając dziecięce, młodzieńcze lektury – m.in. te „indiańskie”, choćby powieści Karla Maya o Winnetou i Old Shatterhandzie. Więzi, które połączyły czerwonoskórego i białego mężczyznę, więzi przyjaźni wynikały z tego, iż obaj mieli ten sam fundament męskości, ten sam kręgosłup – w którym lojalność wobec przyjaciela stoi zawsze na pierwszym miejscu. Czyny księcia Józefa, faktycznego kreatora orderu Virtuti Militari (w czerwcu obchodzimy rocznicę jego ustanowienia), były jedynie potwierdzeniem tego, że