Mazowiecki i Tusk

24 kwietnia 1994 roku Unia Demokratyczna połączyła się z Kongresem Liberalno-Demokratycznym. Na czele nowego ugrupowania – Unii Wolności – stanął Tadeusz Mazowiecki, wiceprzewodniczącym został Donald Tusk. 

Przed laty ten pierwszy pisał: „Nie tylko bolejemy, ale i odcinamy się od błędnych poglądów ks. biskupa [Czesława] Kaczmarka, które doprowadziły go do akcji dywersyjnej wobec Polski Ludowej”. To o katowanym przez UB niezłomnym ordynariuszu kieleckim. Żołnierzy Wyklętych oskarżał Mazowiecki o pragnienie ugodzenia „bezpośrednio w życie gospodarcze i polityczne kraju drogą dywersji i sabotażu”. Porównywał ich z „hitlerowcami, oprawcami z Dachau, Oświęcimia i Mauthausen”. Po leninowsku usprawiedliwiał ich mordowanie: „Byłoby jakąś ahistoryczną, sentymentalną ckliwością nie widzieć tego, że każda wielka przemiana dziejowa pociąga za sobą ofiary także w ludziach”. Mazowiecki atakował również legalny polski rząd w Londynie, nazywając go „rewanżystowskim” i „