Potrzebny kompromis, a i kłopot totalnych

Początek roku nie zapowiada się optymistycznie dla opozycji. Zamiast dążenia do wspólnej listy, ma raczej rozminięcie się z oczekiwaniami własnego elektoratu i głośno komunikowane wzajemne pretensje.

To wszystko oczywiście znów przez Prawo i Sprawiedliwość i głosowanie nad nowelą ustawy o Sądzie Najwyższym. Opozycja bowiem została zmuszona do faktycznego poparcia projektu przedstawionego przez PiS i przy tej okazji nie tylko się podzieliła, lecz także potężnie zirytowała własnych, karmionych przez lata nienawiścią do PiS, wyborców. Zabawnie było obserwować furię posłów PO na posłów Hołowni i części lewicy, którzy wyłamali się z umowy i zamiast wstrzymania się od głosu, zagłosowali przeciw „w imię zasad praworządności”. Były prezenter telewizyjny Szymon Hołownia zakpił w ten sposób i z Tuska, i z Kosiniaka-Kamysza, ustawiając się w roli tego, kto naprawdę jest w opozycji wobec Zjednoczonej Prawicy i kto szczerze i z oddaniem służy „praworządności”. Awantur w