Irytujący de Maistre

Upadające na naszych oczach globalne status quo, rozpadający się znany nam świat (religijny i świecki) skłaniają do powrotu do lektury klasyków, jak choćby „Wieczorów petersburskich” Josepha de Maistre’a. 

On także widział rozpad swojego świata, upadek ancien régime, sam stracił ojczyznę i kontakt z rodziną. I odpowiedział na te doświadczenia stworzeniem wielkiego i pięknie napisanego systemu mającego usprawiedliwić nie tylko Boga, lecz także dawny system. De Maistre jest z pewnością jednym z najwybitniejszych stylistów swojej epoki. Ale w niczym nie zmienia to faktu, że „Wieczory petersburskie” mnie zirytowały. Wizja Boga w nich zawarta jest przerażająca – to okrutna istota, która karze niewinnych za grzechy innych, której wybaczenie musi zostać kupione. Zimna logika de Maistre’a irytuje też, gdy zajmuje się on problemem cierpienia niewinnych, gdy wskazuje, że w istocie każdy jest winny, a zatem każdy zasługuje na cierpienie. Złości także nieuczciwie