Recepta na Nobla

Gdyby komitet noblowski chciał rzeczywiście przestrzegać wszystkich parytetów, tegoroczną literacką nagrodę Nobla powinien otrzymać czarny chiński transseksualista.

Nikt o takim nie słyszał? Dobrze poszukać, a się znajdzie, w końcu większość laureatów ostatnich lat nie należała do szczególnie znanych, a tym bardziej czytanych. Czasy, w których nagrody dostawali twórcy w rodzaju Roberta Gravesa, Johna Steinbecka czy Borysa Pasternaka, bezpowrotnie minęły. Dziś liczy się parytet, poprawność polityczna, bo któżby z własnej nieprzymuszonej woli czytał Dario Fo, Elfriede Jelinek czy Olgę Tokarczuk? Teoretycznie Anna Ernaux nie spełnia większości warunków, jest białą Francuzką, niezupełnie nieznaną. Nadrabia jednak słusznością, zajmując się wyobcowaniem, opresyjnością społeczeństwa, a przede wszystkim sobą. Rozgłos przyniosła jej debiutancka opowieść (ponoć autobiograficzna) o studentce, która heroicznie decyduje się na aborcję. Co prawda rzecz jest stara, ale