Wyciągnąć wnioski z działań Ben Guriona

W walce o odszkodowania za straty wywołane okupacją niemiecką warto uważnie przeanalizować działania rządu w Tel Awiwie w tej sprawie oraz przedstawicieli środowisk żydowskich. 

Kluczowe są takie oto wnioski: po pierwsze, premier Ben Gurion doskonale rozumiał, iż albo Izrael sam wyrwie Niemcom odszkodowania, stosując wszelkie metody (z intrygami i szpiegostwem włącznie), albo dostanie nędzne ochłapy, a po drugie – konieczne było takie prowadzenie całego procesu, by od początku do końca Izrael w pełni go kontrolował. Jednym słowem nie trybunały, międzynarodowe konferencje, na których wskazywano roszczenia wobec Niemców (rząd izraelski świadomie w nich nie partycypował), lecz własna gra nakierowana na uzyskanie odszkodowań – taką drogę wybrał przywódca żydowskiego państwa. Izrael budował międzynarodową presję, straszył Niemcy zbudowaniem wizerunku zdewiowanych morderców, stworzył pozór zjednoczenia diaspory żydowskiej w sprawie zadośćuczynienia (w