Łotwa była ostatnim w tym roku kierunkiem wakacyjnym, w który się udałem. Piękny, spokojny, cichy kraj, piaszczyste i wolne od zgiełku plaże pomagały w stawianiu pytań i szukaniu odpowiedzi.
Tak było, gdy stałem na falochronie (obecnie bardziej zniszczonym molo) w dzielnicy Lipawy Karoście, która do 1994 roku była sowiecką bazą wojskową, a wcześniej rosyjskim i łotewskim portem. W centrum dzielnicy stał i stoi sobór morski zbudowany za Mikołaja II, działający w czasie pierwszej łotewskiej niepodległości, a za czasów komunizmu przerobiony na klub dla marynarzy. W 1991 roku Cerkiew odzyskała go i ponownie zaczęto sprawować w nim liturgię. Z molo wśród nadmorskiej zieleni świetnie widać cebulaste, złote kopuły. Uroczy to widok, szczególnie dla kogoś, kto od czasów studenckich czytał i tłumaczył rosyjskich myślicieli prawosławnych, dla kogo istotnym elementem formacyjnym były teksty Fiodora Dostojewskiego czy teologia Sergiusza Bułgakowa, Mikołaja Bierdiajewa
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
