K…s, kto chodzi po deszczu

Jarosław Marek Rymkiewicz w książce o naszym wieszczu Mickiewiczu, „który jeździ żółtym rowerem”, opisał przezabawną sytuację, jaką w dzienniku odnotował Odyniec. Młodzieży mniej kumatej wyjaśniam, że nie chodzi o samca dzika, lecz o poetę – Odyńca Antoniego Edwarda. 

Otóż podróżowali dwaj poeci ze Szwajcarii do Włoch. I gdzieś w Apeninach deszcz ich złapał. Jakąś płachtę zarzucił na siebie Mickiewicz. Musiał wyglądać jakoś – przyznajmy – niezbyt inteligentnie i wieszczowato, gdy mu po tej pałatce ciekła woda. Twórca nasz wielki, autor „Pana Tadeusza”, „Dziadów” i kilku innych ballad, epopei i romansów, wyrzekł wtedy znamienne słowa, które Odyniec Antoni Edward skrupulatnie przekazał potomnym: „K…s, kto podróżuje jesienią”. Zaznaczmy, że słowo na „k” było wykropkowane. To ciekawy ślad. Wskazuje bowiem, iż słowo oznaczające wisior dyndający u szabli czy zasłony miało już wówczas znaczenie wulgarne. Wiele lat później Rymkiewicz Jarosław Marek słowa te