Dziękuję, Tokarczuk

Nasza noblistka nie ma szczęścia do własnych słów. Jak akurat nie sprzedaje promoskiewskiej narracji we włoskich gazetach, nazywa Polskę drugą Białorusią, to wywołuje awanturę wypowiedzią o tym, że jej literatura nie jest dla idiotów. 

Akurat stwierdzenie samo w sobie nie jest zbyt kontrowersyjne. Faktycznie, żeby docenić literaturę, trzeba posiadać pewien poziom intelektualny. Tyle że Tokarczuk i jej słowa to jedno, a czym innym jest rzesza jej obrońców, która ruszyła w sukurs naszej noblistce. Oczywiście w typowy dla całego tego towarzystwa sposób. Mogliśmy więc usłyszeć, że Tokarczuk ma rację, bo Polacy to idioci, a oni są elitą. Oczywiście dowodem ich wyższości jest to, że kupują książki noblistki. Okazuje się też, że Tokarczuk po prostu wyznaje oświeceniowe przekonania, do których, cóż za „oryginalna” dla tego środowiska myśl, Polacy nie dorośli. Poza tym Tokarczuk chce urodzić w ten sposób „inteligencką rodzinę” w tym chorym, smutnym i pełnym idiotów