DNA prawdę ci powie

Dawno, dawno temu, kiedy małe dziewczynki porywane były przez Tatarów albo Turków, człowiek odnaleziony po latach miał spore kłopoty z potwierdzeniem swojej tożsamości. Czasem pomagało rodowe znamię, list zaszyty w beciku lub przechowywany medalik, ale rzadko.

Z drugiej strony o wiele łatwiej było działać przeróżnym pretendentom, cudem ocalonym następcom tronu (że wspomnę przypadek dwóch Dymitrów Samozwańców). Dziś te sprawy rozstrzyga DNA. Inna sprawa, że owa metoda, będąca często wybawieniem dla kryminalistyki, bywa przekleństwem dla rodzin, zwłaszcza kiedy podważy to, co dotąd wydawało się oczywiste. Wilde, bohater powieści Harlana Cobena „Brakujący element” (i paru innych wcześniejszych) tylko dzięki DNA może dowiedzieć się o swojej przeszłości. Porzucony w lesie jako paroletnie dziecko, przeżył cudem kilka lat, włamując się do pustych domów letniskowych i nocując po piwnicach. Co ciekawe, nie był w tym czasie przez nikogo poszukiwany. Nikt też nie