Przed Trybunał w Hadze

„Russkij wojennyj korabl, idi na chuj”. Słowa, które wypowiedziane zostały do rosyjskiego okrętu wojennego na chwilę przed jego atakiem przez załogę Wyspy Wężowej, są czymś więcej niż tylko symbolem tej wojny. Są nie tylko znakiem nieustępliwości ukraińskich żołnierzy i obywateli, którzy wiedzą od lat, że śmierć jest lepsza niż ruska niewola wymuszona krwią i żelazem. Są również wyrazem wiedzy i świadomości, która stała się udziałem całej tej części świata, mającej do czynienia z rosyjskim imperializmem przez ostatnie kilkaset lat. 

Nie wiadomo, jak potoczy się wojna u naszych sąsiadów. W momencie pisania tego tekstu wiemy, że Rosjanie stracili w trzech dniach tej fazy wojny około 3 tys. żołnierzy. Dla porównania – przez 20 lat wojny w Iraku Amerykanie stracili niewiele więcej – 4431 wojskowych. Z wszystkich danych wywiadowczych wynika, że Rosjanie przeliczyli się, nie zrealizowali – przynajmniej w pierwszych dniach – swoich celów strategicznych. Ale