Raport z granicy. Strzały we mgle. Gdy imigranci dowiadują się, że to nie „Germany”, jest rozpacz

Jest noc, ciemna jak węgiel. Czasami tylko zza chmur wyłoni się na chwilę księżyc. To jedyne światło, jakie widać pod granicą polsko-białoruską. Czasem w oddali migną jeszcze światła aut terenowych. Nic więcej nie widać, bo cały teren pokryła gęsta mgła. Gdzieś słychać sowę, dobiega też odgłos uderzających się o siebie gałęzi drzew, słychać szum lasu i piskliwe, nieprzyjemne zgrzytanie zasieków. Nagle pada strzał gdzieś dalej, za granicą z Białorusią. Wyraźny, jeden. Za chwilę jeszcze jeden i kolejne dwa. Potem niewyraźne krzyki ludzi.

Tak w tej chwili wygląda niemal każda noc spędzona pod granicą polsko-białoruską, widziana i słyszana przez funkcjonariuszy służb mundurowych.

Pojedziemy na wycieczkę

Oto plan bardzo wielu ludzi, którzy korzystają z niedrogich ofert wyjazdu do Europy. W ofercie wycieczki jest przelot do Mińska, zakwaterowanie w hotelu z pełnym wyżywieniem. Na takie podróże stać nawet średnio zamożnych