Dzieło zwykłych Niemców

Piotr Zychowicz, z którego tezami (zwłaszcza gdy dotyczą Powstania Warszawskiego) radykalnie się nie zgadzam, lubi chadzać pod prąd obowiązującym poprawnopolitycznym prądom w historiografii i książka „Niemcy” stanowi przykład tej tendencji. Autor, przeciwstawiając się obiegowym mitom, obala kilka głównych tez dotyczących hitlerowskiej Trzeciej Rzeszy, zrywa z metodą oceniania historii na postawie efektów finalnych. Wedle niego ani eksterminacja Polaków, ani Holocaust nie były przesądzone od samego początku. Zwłaszcza kwestia żydowska opierała się na wielkiej improwizacji. Nie kwestionując antysemickiej obsesji Hitlera, Zychowicz dowodzi, że zarówno „Mein Kampf”, jak i początkowe działania reżimu Führera miały na celu jedynie usunięcie Żydów z aryjskiej Rzeszy, i długi czas spotykało się to z aprobatą środowisk syjonistycznych, budujących z emigrantów Państwo Izrael. Wcielanie do Rzeszy kolejnych terytoriów z liczną mniejszością żydowską, przy zablokowaniu możliwości