Pańskiej Polski nie będzie – propaganda i czerwony terror

17 września 1939 roku o świcie, łamiąc obowiązujący pakt o nieagresji i inne międzynarodowe umowy, Armia Czerwona zaatakowała państwo polskie. Agresji towarzyszyła prymitywna propaganda, a pochód Sowietów przez Polskę znaczony był krwawym terrorem.

Kilkanaście minut po północy w domu polskiego ambasadora w Moskwie Wacława Grzybowskiego rozległ się dźwięk telefonu. Dyplomata usłyszał w słuchawce niecierpiące zwłoki zaproszenie z sekretariatu wicekomisarza spraw zagranicznych ZSRS Władimira Potiomkina. Chodziło o przekazanie „ważnego oświadczenia rządu sowieckiego”: „Odczytano mi tekst noty Mołotowa mówiącej, że państwo polskie przestało istnieć, wobec czego rząd sowiecki nakazał swym wojskom przekroczyć granicę Polski. Zaprotestowałem gwałtownie przeciwko kłamstwu i kategorycznie odmówiłem przyjęcia noty. Gdy opuszczałem gabinet, była godzina 4.30. O 5.00 wojska sowieckie wtargnęły na terytorium Polski” – wspominał Grzybowski. W sowieckiej nocie dyplomatycznej napisano m.in