Wchodząc w skórę Tuska 

Aż trudno uwierzyć w to, co się dzieje. Argumentów za tym, żeby punktować obecny rząd, jest aż nadto, ich kaliber – jak w wypadku Szpitala Południowego – jest olbrzymi, ale Tusk nie musi się w żaden sposób o to martwić. Największa partia opozycyjna uznała bowiem, że jedyne, co ją obecnie interesuje, to wewnętrzna wojna. Nie chodzi nawet o samą treść tego konfliktu i jego ostateczny wynik, a o jego formę. 

Zapraszam Szanownych Czytelników do prostego, acz zapewne dość obrzydliwego eksperymentu. Spróbujcie wejść w skórę Donalda Tuska. Stać się nim. Cynicznym, skrajnie bezideowym populistą, którego podstawowym celem jest zabezpieczanie wpływów Berlina i Brukseli w Polsce. Dla którego tylko to oraz zachowanie władzy są istotne (pomijamy tu charakterologiczne cechy Tuska – obsesyjną mściwość, małość, zawiść i prymitywną agresję – determinują one bowiem kształt jego polityki, nie jej treść). Wyobraźcie sobie więc, że jesteście nim, i zastanówcie się, co byście zrobili inaczej niż