Piotruś Pan pod dywanem

Życie publiczne obecnego prezydenta Warszawy znalazło się ostatnio na kolejnym – być może już ostatnim – wirażu.

Kiedy kończysz dobre studia, a potem jeszcze inne, równie dobre, kiedy uczysz się kilku języków i zaczynasz nimi władać. Kiedy… No właśnie. Początkowo czerpiesz uznanie z samego faktu, że zdobyłeś dobre wykształcenie i znasz kilka języków, ale… przychodzi taki moment, kiedy życie mówi ci „sprawdzam” – co wynika z tego twojego przygotowania, jakie pożytki płyną z twoich kwalifikacji. W przypadku Rafała Trzaskowskiego odpowiedź ta ciągle nie może znaleźć swojej pozytywnej treści. Wciąż jest po prostu bezużytecznym wałkoniem, człowiekiem nie tylko pozbawionym charyzmy, lecz nawet chęci, aby cokolwiek zdziałać. Jest przykładem przemądrzałka, któremu wystarczy fakt, że może się pochwalić, i nie widzi żadnego powodu ku temu, aby cokolwiek praktycznie zdziałać. Być może nawet dominuje go przekonanie, że swoje już zrobił i teraz wyświadcza swojemu otoczeniu akt łaski