Błędy powtarzalne

„Hołdy pruskie”

Stefan Ciara Biały Kruk, Kraków 2026

Drobne z pozoru błędy historyczne potrafią mieć daleko idące konsekwencje. Jeszcze gorzej, kiedy są powtarzalne. Konrad Mazowiecki nie mógł podejrzewać, czym zakończy się zaproszenie rycerzy z czarnym krzyżem na płaszczu na pogranicze polsko-pruskie, chciał mieć z głowy problem najazdów barbarzyńców i ich ewangelizacji. Zresztą krzyżacy początkowo byli potulni, a nawet walczyli u boku Polaków w bitwie z Tatarami pod Legnicą. Być może gdyby w Gąsawie poległ Konrad, a nie jego starszy brat Leszek Biały, historia potoczyłaby się inaczej. Leszek zapewne nie zlekceważyłby doświadczeń Węgrów, którzy z trudem pozbyli się rycerzy zakonnych ze swego terytorium. Nam trzeba było trzech wieków zmagań, Grunwaldu i wojny trzynastoletniej, wygranej zresztą głównie przez pragnące protekcji Polski stany pruskie, by Zygmunt Stary mógł przyjąć hołd pruski na krakowskim Rynku. Pechowo ostatni wielki mistrz zsekularyzowanego zakonu